Arabamı Verin Kardeşim!...

Tue, 15 Apr 2008 18:34:00 +0300

ARABAMI VERİN KARDEŞİM!

Refik, yine sevinçle başlamıştı güne. Yeni tahsis edilen arabasına binerek, fabrikaya geldi. Kapıdan arabayla bahçeye girerken kornaya hafif dokundu. Elini kaldırıp, neşeyle nizamiyede ki güvenlikçiye selam verdi. Her zaman neşesiyle, pozitif enerjisiyle dikkat çeken birisiydi. Daha iki ay olmuştu, yeni iş yerinde. Bir gurubun finans müdürlüğünü yapıyordu. İçinden, ‘’Çok güzel bir gün olacak, bu gün dünden de iyi’’ diye geçirdi. Temel felsefesi oydu. Her gelen yeni günün bir önceki günden daha iyi olacağına inanırdı.

Arabayı bahçeye park ettikten sonra hızla merdivenlerden ofisinin olduğu ana salona yöneldi. Gözlerinin içi gülüyordu, pırıl pırıldı, neşesinden. Yeni işinde

Kendine göre başarılıydı. Altına arabada vermişlerdi. Baharda gelmişti, tüm güzelliğiyle. Daha ne olsundu. Kırk beşinden sonra lotodan da para çıkacak değildi ya.. ( devamı )

Endülüs Panteri

Wed, 05 Mar 2008 16:27:00 +0200

Endülüs Panteri

Dün gece oğlum ve kızımla maç seyrettik.Eşim erkenden uyudu. Ama ne maçtı.

Fenerbahçe’nin her maça sanki 1-0 veya 2-0 başlama zorunluluğu varmış gibi.Yine, komik iki gol ve dakika 9.Skor 2-0.

Aynı hatayı Galatasaray maçından da hatırlıyor olmalısınız.

Sevilla ceza sahasına bile girmeden uzaklardan iki gol bulunca,

Kimlik Bunalımı Ve Türkiye...

Mon, 11 Feb 2008 13:38:00 +0200

Geçenlerde bir yazı okudum.Yine,''biz iflah olmayız...''
temalı klasik kendimizi ve devletimizi küçük gören karamsar yazılardandı.Bakıyorsunuz, AB'nin veya dünya bankasının yaptırdığı araştırmalarda dünyanın en stresli üç toplumundan birisi çıkıyoruz.Peki neden?
Neden bu kadar devletini en çok seven bir halk olarak
en az devletine güvenen bir halkız?Neden, her türlü bir konjuktürde bölünme,şeriata dönme, dinden çıkma gibi kaygıları bu kadar yoğun yaşıyoruz?Neden özgüvenimiz bu kadar düşük?Halbuki, ''Bir Türk dünyaya bedeldir''diyen de biz değil miyiz?Bu kadar soruyu daha binlerceye çıkarabiliriz.
Benim bu konuda ki en iyi açıklamaya cevabım Türk halkının dünyada hiç bir millet veya devletde bulunmayan derecede yoğun yaşadığı bir'' KİMLİK BUNALIMI'' olmasıdır.Bu kimlik bunalımının maddeleride şöyledir:

1- Müslümanız, Arap değiliz.
Müslümanız diyoruz.Yemende en çok bizi arkadan vuranlar müslüman arap kardeşlerimiz.Doğalgazımızı sürekli kışın ortasında kesen İRAN 'lı dindaşlarımız.
2- Avrupalı olduğumuzu iddia ediyoruz, hırıstiyan değiliz.Avrupalıyız diyoruz, Fehriye Erdal gibi bir katili serbest bırakan, PKK'ya yardım eden Avrupalı dostlarımız.
3-Laik bir devletiz diyoruz.En laik kurumda yemeklerden sonra Allah'ımıza hamd olsun!'' diyoruz.
Dünyada bir tek bizde Diyanet İşleri Bşk. var.En büyük bütçeli tek devlet içi din örgütü.
4-Hukuk devletiyiz diyoruz.Askeri yargıtay tek bizde var.Avrupa insan hakları mahkemesine en çok müracaat bizim ülkeden yapılıyor.En çok tazminata çarptırılan avrupa ülkesi Türkiye..

Yani, öyle karışık kendimize özgü bir devlet olma anlayışı oluşturmuşuz ki kendimizi tam bir kimlik bunalımına sokmuşuz.Bundan dolayı da her tarafımızı
karamsarlık,korkularla sarmışız.Bundan dolayı da her geçen gün daha bir gergin ve bir barut fıçısı gibi yaşayan bir topluma dönüş.. ( devamı )

Hep Birlikte Güzel Günlere,

Fri, 17 Aug 2007 16:40:00 +0300

Hep Birlikte Güzel Günlere,

Bu gün 17 Ağustos 2007. Bir deprem yıl dönümü. Hayır, bir deprem ağıtı veya gelecekte ki muhtemel büyük İstanbul depremi değil bahsedeceğim. Evet, çok büyük bir depremdi. Çok büyük sıkıntılar yaşandı. Binlerce insan öldü. Ama ne yapayım dostlarım bu gün benim hayatımda ki önemli dönüm günlerinden en önemlisi bu gün evet, bu gün 17 Ağustos bizim evlilik yıldönümümüz!

Tam 16. yıl oldu. Allah’ın bana hayatımda lütfettiği en önemli şanslarımın temeli olan eşim Zeynep’le evlenmem. Çünkü benim en iyi şansım onun gibi muhteşem bir eşe ve birbirinden iyi iki dünya tatlısı çocuklara sahip olmaktır. Onlara gerektiği gibi bir eş veya baba olmayı beceremezsem de onların bana olan inanılmaz büyüklükteki düşkünlükleri, sevgileri hiç eksilmedi. Tabii ki yinede benim onlara olan sevgime de yaklaşamazlar.

Ben insanlarla çok kolay iletişim kurabilen bir.. ( devamı )

Bir İhtimal Daha Var!...

Thu, 19 Jul 2007 17:02:00 +0300

BİR İHTİMAL DAHA VAR!...

Türkiye yeni bir seçim arifesinde. Milletvekilleri seçimine sadece 2 gün kaldı. Gazetelerde anket sonuçları birbirine hiç uymayacak tahmin değerlendirmeleri havalarda uçuşuyor.

Az önce Milliyet Gazetesi’nde Sn. Tarhan Erdem’in KONDA şirketinin yaptığı son tahmin değerlendirmesinde AKP’nin oyu % 48’e dayandı, diye ilan edildi. Büyük Milliyet Gazetesinde bunu internet sayfasında en büyük puntolarla ilana devam ediyor. Bazı gazetelerin tahmininde ise AKP’nin oyunun %24–29 ortalarında gezeceği söyleniyor. Bunlar nasıl anketler, nasıl şirketler? Birinin kara çıkardığını diğeri nasıl bu kadar beyaz çıkarabiliyor? Ülkemizde menfaat kirliliği bu kadar büyük şirketleri bile nasıl ele geçiriyor?

Seninle Gurur Duyuyorum Kızım...

Fri, 13 Jul 2007 12:37:00 +0300

SENİNLE GURUR DUYUYORUM KIZIM…

Bölüm1

OKS sınavından çıkarken moralinin bozuk olduğu yüzünden okunuyordu. Doğrusunu istersen bende korktum, sana olan sonsuz güvenime rağmen. Hele birde annene sarılıp ta hıçkırıklarla

ağlayarak,’’ kötü geçti ‘’demedin mi, çok üzüldüm o anda. Tabii ki sana hiçbir şey hissettirmemeye çalışarak ve tam tersi davranışlarla,’’üzülme kızım, sana öyle geliyordur, sen yine de genelinden iyi yapmışsındır .’’ diyorum.

Bir yandan üzülüyorum, diğer yandan bu kadar çok çalışıp ta başarısız olması haksızlık diye kendi kendime söyleniyorum. Ve doğal olarak kendimi suçluyorum. İyi bir baba olmanın gereklerini yerine getirseydin böylesine süper bir k.. ( devamı )

Bugün Hala Söylemedin!...

Thu, 14 Dec 2006 09:17:00 +0200

BUGÜN HALA SÖYLEMEDİN...

Her sabah öpücüğünle uyandırırsın beni. Kondurduğun tatlı buseden sonra o şimdiye dek binlerce kez duyduğum ve milyonlarca kez duysam da usanamayacağım o güzel söz dökülür dudaklarından;�� Seni Seviyorum ve hep seveceğim��. Güne güzeller güzeli sevgilimden bu kadar anlamlı bir cümle ile başlayabilmek, harika bir duygudur.

Sarılıp yatarız birbirimize. Sanki, gece bizi birbirimizden koparacakmış gibi. Sonra, kollarımız uyuşunca ister istemez birbirimizden ayrılırız . Gerçi, kollarımız sarmasa da bedenlerimizi, ayaklarımız hiç terk etmezler, sabaha dek. Yıllardır hep aynı şekilde geçti gecelerimiz ve hep aynı şekilde karşıladık tüm günleri. Sıkıntılarımızda olsa dertlerimizde, biz yine de aynı şekilde yattık ve uyandık.Sonsuz bir sevgiyle.

Ama, bugün hala evet hala söylemedin o güzel sözleri, neden? Bazen çok kıskandırırım seni, yine öyle bir hata mı yaptım. Çok mu üzdüm yoksa seni?
Neden cevap vermiyorsan neden konuşmuyorsun benimle?Ne olur çok uzadı artık bu şaka. Aç artık gözlerini aç.Ve söyleyemiyorsan bile sadece gülümse o parlak gözlerinle.

Hayırrrrrrrrrrrrrrr!..Olamaz!......

.. ( devamı )

Delik Ayakkabı...

Sat, 06 Jan 2007 20:44:00 +0200

DELİK AYAKKABI

Hava iyice kararmıştı. Artık mesaisi bitmiş, eve gidiyordu. Çocuklarını ve karısını da çok özlemişti. Yağmurda sağanak yağmaya başlamıştı. Bu kadar kötü havada en iyisi bir taksiye binip gitmekti. Evet, basacaktı, elektrik direğinde ki düğmeye ve çağıracaktı taksiyi bulunduğu yere. Yoksa boş yere masraf mıydı, tam emin değildi, ama hava çok kötüydü. Ayakkabıları da yağmurda iyice ıslanıyor su geçiriyordu. Bu da yetmezmiş gibi bir de çok kayıyordu.

Evet, evet bir taksi çağırmak en iyisi olacaktı. Çocuklarına ve eşine bir an önce kavuşmalıydı. Bütün bu duygularla direğe doğru yöneldi. Direğin bitiminde ise yer tamamen göllenmiş adeta sel gidiyordu. Ne fark edecekti ki? Ayakları ıslansa bile çok çabuk gelecek taksiye binecek ve kısa zaman sonra sıcacık yuvasında olacaktı. Islanan ayakkabılarını ve çoraplarını çıkarabilecek ve mutlu bir ortamda bulunacaktı. İşte direğin yanındaydı. Elini uzattı ve düğmeye bastı.

-Buuuuuuuuuuuu neeeeeeeee !...

Hayırlı Kriz mi Geliyor?

Sat, 11 Nov 2006 15:58:00 +0200

HAYIRLI KRİZ Mİ GELİYOR?

Avrupa Birliği, son İlerleme Raporunda Türkiyeye Kıbrıs Rum Kesimine deniz ve hava sahalarıyla, limanlarını açması için 15 Aralık 2006 tarihine kadar süre tanındı. Bu tarihe kadar, bu bizden istenilen yapılması olanaksız istem, yerine getirilmediği takdirde Müzakerelerin
Dondurulacağı şeklinde tehditkâr uyarıda bulunuldu.

Milletvekilleri genel seçimlerine bir yıldan az bir süre kaldığı bu günlerde
Erdoğan Hükümetinin adeta intihar etmiş gibi 15 Aralık 2006a kadar bu
İnsafsız ve onursuz eylemi gerçekleştirmesi olanaksızdır. İşte bu durumda
olması beklenen gelişmeler neler olabilir?

Avrupa Birliğinin hemen müzakereleri dondurmasıyla, borsadan kaçış başlayacaktır. Bu aynı zamanda dövize hücumu doğuracak ve döviz fiyatları hızla yükselmeye başlayacaktır. Dalgalı kur sisteminin uygulanıyor olması ve 60-65 milyar doları bulan sıcak paranın ve de yine aynı miktarlara yakın Merkez Bankası döviz stokunun varlığı daha önce geçmişte yaşanan büyüklükte bir kriz oluşmasını engelleyecektir. Ama, yine de döviz fiyatlarında önce iyi bir sıçramayı daha sonra ise hafif düşmeyi engelleyemeyecektir. Sonuçta döviz fiyatları %1015 arasında artmış olacaktır. Ekonomide ki bu istenmeyen senaryoların gerçekleşmesi sonucunda enflasyon, maliyet ve dış kaynaklı temel ürünlerde zamlara neden olacaktır. Bu fiyat artışları sırasında ilk etapta bütçede ki açık daha da artacaktır. Toplumun özellikle sabit gelirlilerinde maaşlara zam taleplerinin artması ve de homurdanmaların oluşması kaçınılmaz olacaktır. Bu durum daha önce zaten İrtica korkusuyla oy oranında aşınma bulunan iktidar partisinde çok hızlı bir oy kaybına yol açacaktır. Seçimlere işte bu durumda girecek iktidar partisinin tekrar tek başına iktidar olma şansı kalmayacaktır. Eğer, daha önce yapılacak cumhurbaşkanlığı seçimlerinde de toplumla, muhalefetle uzlaşmadan dediğim dedik anlayı.. ( devamı )

Umutlar Yeşerirken...

Fri, 20 Oct 2006 11:16:00 +0300

Ellerini cebine soktu. Cebindeki parayı yokladı. Ama, elleri boş çıktı. Çünkü cebinde hiç parası kalmamıştı. Son parasına sahurda eve, bir ekmek almıştı. Akşam da olmuştu, şimdi ne yapacaktı. Eve nasıl gidecekti. İş aramadan artık ayaklarının altı şişmişti. Ayakkabısının altına attırdığı taban zaten dengesiz bir şekilde yürümesine neden oluyordu.Tam üç aydır, evet üç aydır işsizdi. Bir yıl önce iflas etmişti. Bir kişide ki yüklü alacağını tahsil edememiş ve bundan dolayı tıkanarak işini çevirememişti. Günlerce uykusuz kalmış, çaresizce Allaha yalvarmış ama kendisine borçlu olan kişiden bir haber bile alamamıştı. Alacaklıklarına yalvarmasına karşın hiç biri ona ödemelerini ertelemesi konusunda yardımcı olmamış ve iş yerine haciz göndermişlerdi. Dükkanındaki tüm malları, her şey, toplanıp gönderilmiş ve haraç mezat satılmıştı. Daha sonra aynı olay evinde de tekrarlanmıştı. Evinde birkaç küçük işe yaramaz, haczedilemez eşyadan başka bir şey kalmamıştı. En çok küçük kızının yatağı götürülürken, amcalar ne olur karyolamı götürmeyin, ben nerede yatacağım , diye ağlaması ona dokunmuştu. Daha sonra ise yokluk, sıkıntılı günler başlamıştı. En son bir aya kadar, şoförlük ve hamallığa kadar her işi yapmıştı. Ama, ramazandan on gün önce işsiz kalmış hala da bir iş bulamamıştı. Konu komşudan gelenlerde artık tükenmişti. Eve sabah çıkarken bıraktığı beş liradan başka yanına hiç bir kuruşu bile yoktu. Allahtan son derece anlayışlı bir eşi vardı. Bu kadar olaya karşın kocasına tek kelime bile bir şey söylememişti. Bu akşam iftarda ne yiyeceklerdi daha doğrusu ne yiyebileceklerdi? Çaresiz adımlarla eve doğru yaklaşırken bir yandan ellerinin boş olmasını evdekilere nasıl açıklayacağını düşünüyordu. Artık, onlara yalan söyleyerek umut aşılamaktan da çok yorulmuştu. Zaten günlerdir tam olarak doymayan karnı, orucun etkisiyle iyice büzülmüş ve güçsüzlükten ayaklarını adeta yerde sürükleyerek .. ( devamı )

Nereden Nereye?...

Thu, 19 Oct 2006 13:30:00 +0300

NEREDEN NEREYE ?

Dün Irakın Dış İşleri bakanı, Şu anda Irak kuvvetleri ve ABD kuvvetlerinin PKK a savaş açacak bir pozisyonu yoktur.,demiş. Buna da Irakta ki iç savaş riskini engel göstermiş.

İlk Körfez krizi sırasında şu anda ki Irak Cumhurbaşkanı Talabaninin ABDe gitmek için rahmetli Turgut Özaldan nasıl yardım istediğini ve T.C. devleti özel pasaportu alarak ABD e gidebildiğini tüm dünya görmüştü. Gerek Talabani, gerek ise Barzani nin o zaman Turgut Özal veya diğer yetkililerimiz karşısında nasıl el pençe durduklarını en başta kendileri olmak üzere hepimiz biliriz.

Ne zaman ki ABD, Irakı işgal etti. Talabani ve Barzani ikilisi hemen değişmeye başladı. ABDyi arkalarına almakla ülkemiz ve devletimize bela okuyan, cüretkar ve haddini aşan bir tavır sergilemeye başladılar. Tabii ki bunda bizim gücümüzü tam olarak bilmeyen ve dik duruş ve dirayet gösteremeyen yetkililerimizin de etkisi inkar edilemez. Bu .. ( devamı )

Sende Bir Ödül Almak istermisin ?

Fri, 13 Oct 2006 13:24:00 +0300

SENDE BİR ÖDÜL ALMAK İSTERMİSİN?

12 ekim 2006. Bu gün Türk milleti için çok önemli bir gün olarak tarihe geçti.Neden mi?Birincisi; çok büyük yazarımız Orhan Pamuk

tarihimizde ilk kez Nobel ödülü alan Türk yazar oldu. İkincisi ise; Fransa meclisi Türkler Ermenilere soykırım yapmamıştır,diyenlere

yönelik ceza verilmesini sağlayan yasayı kabul etti. İkisinin de aynı önemli güne gelmesi herkes gibi bende de derin düşünceler uyandırdı.

Artık, şifre çözüldü. Nobel ödülü almak isteyen diğer değerli yazarlarımız, değerli fizikçilerimiz, kimyacılarımız, matematikçilerimiz bunun için çok fazla uğraşmanıza, çalışmanıza.. ( devamı )

Benim Kahramanlarım Nerede?

Thu, 05 Oct 2006 15:03:00 +0300

Benim Kahramanlarım Nerede?

Ben küçükken en çok okuduğum çizgi romanlardı. Biz bir çizgi roman kuşağıyız. Yabancı çizgi romanların çoğu hep Amerikan kökenliydi; Teksas, Tom Miks ,Swing,

Zagor , Süperman vb. Bunların yanında ben en çok Türk çizgi romanları okur ve onları okuduğum yerde Türklüğümle onur duyardım. En sevdiklerim Tarkan, Karaoğlan, Kara Murat, Tolga, Yüzbaşı Volkan. Genelde tamamına yakını tarihi kahramanlarken sadece Yüzbaşı Volkan günümüzde yaşayan bir kahramandı.

Bu arada Suat Yalaz, Karaoğlanı seri filmlerle sinemada da yaşatınca bu tür çok tuttu.

Ve baş rollerini çoğu zaman Kartal Tibet ve Cüneyt Arkın ın oynadığı tarihi filmler dönemi başladı. Bu filmler oynarken kahraman rolündeki aktörün kötü durumda ki birisine yardıma yetişirken tüm sinemanın ayağa kalkıp ta alkışlamasını çok defa görmüşümdür. Bütün bu roman ve filmler kültür emperyalizmine karşı duruşu simgeleyen, birlik olmamızın, geçmişimizle gurur duymamızda etki sağlayan unsurla.. ( devamı )

Saat 03.00, Aşkım!...

Thu, 28 Sep 2006 15:28:00 +0300

Saat 03.00. Hala, uyuyamadım. Ne yapacağım bilmiyorum. Seni çok seviyorum, aşkım. Seni mutsuz etmekten, sana layık olamamaktan çok korkuyorum. Dün baban çağırmıştı beni. Cep telefonumu sen vermişsin.

Çok büyük merakla ve heyecanla gittim yanına. Tabii giderken sana layık olabilmek için takım elbisemi giydim, kravat taktım. Berberde sakal tıraşı olup, saçlarımı bile tarattım. Sonra bindim taksiye, gittim şirketine. (Param çok olduğundan değil aşkım.Elbisem kırışmasın diye.)

Asansörden inince sekretere Ahmet Yıldız Beyle görüşmek istediğimi söyledim. İçeride ki salonda bulunan babanın asistanı Esin Hanıma yönlendirildim. Esin Hanıma kendisiyle acil görüşme talebinin Ahmet Beyden geldiğini belirttim. Telefonla geldiğim haberi verildi.Ve beklemem söylendi. Beş, on dakikalık beklemeden sonra içeriye çağrıldım. Odaya girince baban çok kibar bir şekilde beni karşıladı.Bu arada kalp atışlarım maksimum hıza ulaşmıştı. Baban hemen konuya girdi. Bak oğlum, senin doğru dürüst bir işin bile yok. Bu gençlik aşkı, muhabbetleri çabuk geçer. Benim kızım bir eli yağda bir eli balda büyüdü. Elini sıcak sudan soğuk suya değdirtmedim. Ben onu senin gibi birisiyle evlensin diye büyütmedim., dedi. O an nerdeyse yıkılıyordum. Aslında moral man yıkıldım da. .. ( devamı )

Şehit Ailelerinin Tepkisi Artarken...

Wed, 27 Sep 2006 19:58:00 +0300

ŞEHİT AİLELERİNİN TEPKİSİ ARTARKEN...

İki gün önce Mardin Dargeçitte şehit edilen teğmenin babası oğlum vatana feda olsun demiyorum dedi. Daha önce ki şehitlerinde anne ve babası buna benzer yaklaşımlarda bulunmuşlardı. Şehit teğmenin babası birde sordu, Neden hep biz garibanların çocukları ölüyor, neden şehit olanlardan birisi bile milletvekili yakını değil ?. Evet, benim görüşümde aynı. Bu savaş nasıl biter veya nasıl çözüm bulunur diyorsanız, ilk yapılacak iş pozitif ayrımcılık uygulamak. Yani, milletvekillerinin, müsteşar gibi 1.dereceden devlet memurlarının ve de general seviyesinde ki komutanların 1. dereceden yakınları (yani; çocukları, yeğenleri ) askerliğini Güneydoğuda ve de cephede yaparlar. Bu şekilde, terörden beslenen bir sektör duracak ve meclis tam bir Atatürk meclisi gibi çözümler üretecek, kısaca çalışacaktır. Belki de ilk meclisin sağlam ve dirayetli duruşu gibi bir duruş sergileyip, dış politikada sürdürülen ezik, tavizkar, icazetçi anlayışlar da terk edilecektir.

PKK, artık, Büyük Kürdistan'ın kurulmasında Barzani'nin aleti haline gelmiş görünüyor. Bu nedenle Türkiye'de yapılan terörist eylemlerin sorumluluğu sadece Kandil'de değil, Sül.. ( devamı )

Esin Hanım Ve İlham Bey....Zorlama bir yazı .:))

Thu, 21 Sep 2006 13:29:00 +0300

ESİN HANIM ve İLHAM BEY

Son bir haftadır nedense bir türlü yazı yazamadım. Çok işim olduğundan veya önemli bir sorunum olduğundan da değil. Hani derler ya esin veya ilham gelmiyor.Ben değil de onlar çok meşgul sanki. Neredeler mi? Bilmiyorum, ama her gün binlerce muhteşem yazılar yazan insanlarla beraberler. Sanki artık beni sevmiyorlar. Yaptığım bir yanlışlık mı var, acaba? Bilmeden, istemeden üzdüm mü,onları?

Bir ara ne kadar da iyi anlaşıyorduk, oysa. Gerçi biraz zamansız,ters saatlerde geliyorlardı ziyaretime. Bazen gecenin sabaha ulaştığı saatlerde 03:00 veya 04:00 lerde. Bazen ise işimin en yoğun olduğu saatlerde. Şöyle adam gibi bir saatte hiç buluşamadık henüz. En çok sevdiğim saat yine de sabah saat 06:00 ve 06:30 gibidir.
Sanki, bu saatlerde yazdığım yazılar daha başarılı gibi. En azından ben daha çok beğeniyorum. Başkalarının düşünceleri tabii ki daha önemli. Bu yazım mı? Kimsenin
beğenmeyeceğine eminim. Ama, biraz zorlayarak da olsa, bir şeyler yazmak istedim. Çünkü; yazmak beni çok ama çok rahatlatıyor. Gerginliğim kayboluyor, hayata tekrar pozitif bakışım artıyor, kısaca iyi geliyor. Hem belki de bu yazıyla onları ne kadar özlediğimi de anlatmış olurum. Kime mi? Tabii ki Esin Hanımla İlham Beye...

Birde derler ki yazmak çok kolaydır. Bence çok zor iş!Hem de ne kadar zor. Birde şu her gün günlük yazı, makale yazan kişilerin sıkıntısını düşünün. Yazmak çok zor bir sanat. Ben yazarken çok düzeltmeyi de sevmiyorum. Tüm yazılarımı doğaçlama yazdım. Doğaçlama yazarken sanki klavyemi kullanırken bilgisayarım bir insanmış ta onunla konuşurken, dertleşir yormuşum gibi geliyor. Belki de ondan çok rahatlıyorum.

EEE!. Nerdesiniz hala? Artık, gelin Esin Hanım, İlham Bey. Bu kadar da sizi övdük, özlediğimiz de yazdık. Gelin yeniden ne olur.

.. ( devamı )

Çeyrek Kalayı hissetmek...

Mon, 04 Sep 2006 15:01:00 +0300

ÇEYREK KALAYI HİSSETMEK...

Çok sevinçli şekilde İzmir uçağındayım.Yanımda en iyi dostlarım, Refik, Hasan, Celal ve Bekir Bey uçakla İzmire oradan da otobüsle Çeşmeye geçeceğiz. Çeşmede büyük bir resort otelde seminerimiz var. Ne de olsa bu semineri, bir küçük tatil gibi de düşünüyorum. En azından Gaziantepte sürekli takılıp kalma stresinden kurtulma gezisi olarak ta düşünebilirim.

Bir yandan yanımda oturan Refikle sohbet ediyorum.Diğer yandan da anlamını bilemediğim bir baş ağrısı çekiyorum. Baş ağrımın git gide arttığını da hissediyorum. Sonunda dayanamadım. Gömlek cebimden aldığım ağrı kesici için hostesten bir bardak su istedim. Su verilir verilmez ilacımı yuttum. Zaten, hostesler ikrama da başladılar. Belki açlıktan da olabilir. Ben nedense açlığa hiç dayanamıyorum. Yemek öğünlerimin saatini geçirirsem hemen başım ağrıyor ve adeta elim ayağım titriyor.

İkram edilenleri de yedim. Şimdi daha da iyi olacağım, olmalıyım. Çünkü, artık açta değilim. Ama; hala başımın ağrısı geçmedi. Öyle uçakta pek sarsılma da olmadı. Evet, bi.. ( devamı )

M.Salih'in SeyirDefteri

Terörün Sebepleri ve Önlemleri

Ne Kadar Ekmek, O kadar Köfte!

Arabamı Verin Kardeşim!...

Hatırlıyorum...

Endülüs Panteri

Kimlik Bunalımı Ve Türkiye...

Hep Birlikte Güzel Günlere,

Bir İhtimal Daha Var!...

Seninle Gurur Duyuyorum Kızım...

Bugün Hala Söylemedin!...

Delik Ayakkabı...

Hayırlı Kriz mi Geliyor?

Umutlar Yeşerirken...

Nereden Nereye?...

Sende Bir Ödül Almak istermisin ?

Benim Kahramanlarım Nerede?

Ben küçükken en çok okuduğum çizgi romanlardı. Biz bir çizgi roman kuşağıyız. Yabancı çizgi romanların çoğu hep Amerikan kökenliydi; Teksas, Tom Miks ,Swing,

Saat 03.00, Aşkım!...

Şehit Ailelerinin Tepkisi Artarken...

Esin Hanım Ve İlham Bey....Zorlama bir yazı .:))

Çeyrek Kalayı hissetmek...